Foto 1: Op het land van de familie Zwanenburg zijn omstreeks 1962 acht blokjes bejaardenwoningen gebouwd. We zien hier Tinus die met broer Kees en zijn zus als ongehuwd trio de boerderij bestierden. Deze boerderij lag op het dijklichaam van de Kerkwegsloot, schuin tegenover de Gedenknaald.
Foto 1
Op de foto zien we Tinus Zwanenburg met op zijn schouders het juk met daaraan de twee voeremmers. Tinus bewoonde met zijn oudere broer Kees en hun zus Pietje als drie ongehuwden de boerenwoning aan de Kerkweg ongeveer schuin tegenover de gedenknaald. De boerderij was een melkveebedrijf met stallen op het erf achter en naast het woonhuis en bestond uit ongeveer 14 koeien , enig kleinvee en wat kippen. Zus Pietje deed de huishouding en had ook de financiële zorg maar was zeker ook present als de koeien werden gemolken. Dat werk gebeurde nog volledig handmatig zittend op een lage kruk waarbij de melkers de zwaaiende staart van de koe die vliegen van zich af wilde houden maar waarbij het gezicht van de melker ook werd geteisterd voor lief nemen.
Tinus was een bescheiden en aardige man maar broer Kees was niet alleen een stuk groter maar had ook af en toe een slechte luim over zich. Dan kon je hem maar beter niet voor de voeten lopen. De familie had ook een kostganger over de vloer en dat was de uit Zeeland afkomstige ongehuwde Schilleman Dronkert die we meestal aanspraken met “Schilletje”. Deze man werkte als meubelmaker bij de meubelfabriek van der Loo die toen nog aan de Dorpstraat was gevestigd. In de herfst was er een levendige handel in suikerbieten die van de boerenwagens vielen als die de hobbelige spoorwegovergang passeerden. Pietje kocht de bieten in voor een cent per stuk maar voor de kleinere bieten was de standaardprijs altijd maar een halve cent. Dat geld werd meestal binnen de kortste keren in zoute drop omgezet in het winkeltje van Tante Sjoerdje die even verder langs het pad een winkeltje had.
Tussen de boerderij van Zwanenburg en de spoorwegovergang stond het huis van buurman Nol van Vuren die een bodedienst had. Daarnaast stond het dubbele woonhuis waar de familie van Bergen en familie de Gelder woonden. Langs de Kerkweg liep een brede sloot waarover diverse draaibruggen aanwezig waren om naar de panden te komen. Die moesten weggedraaid kunnen worden omdat die sloot ooit een vaarverbinding was tussen Rotterdam en de Gouwe.
De brug naar het woonhuis van de Gelder en van Bergen was een vaste brug die extra hoog was als een kwakel om een vrije doorvaart te garanderen.
Het land van Zwanenburg waar zij hun vee inschaarden lag in de Puttepolder achter hun boerderij tussen de spoorlijn en het zwarte pad; dat is waar nu de Juliana van Stolberglaan loopt. Vanaf het Stationsplein werd in 1958 de Beatrixlaan aangelegd en die weg liep dus over het land waar zij hun vee lieten grazen. De Mavoschool, de Immanuelkerk en de eerste bejaardenwoningen zijn dus op hun land verrezen.
Alle panden aan de Noordzijde van de Kerkweg -Oost moesten vanaf de spoorlijn tot de Kanaalstraat worden afgebroken om de geplande Passage te kunnen bouwen.
Foto 2: Vanaf de Kerkweg ter hoogte van de huidige Poolse winkel (2025) liep een onverhard pad de polder in, richting Boskoop. Aan dat pad stond het witten kleuterschooltje De Goede Herder en ernaast het houten huisje waar Pleun Rijlaarsdam met zijn gezin woonde. Er tegenover de boerderij van Piet Sekeris, de groenteboer, en ernaast het clubhuis van de scoutinggroep Pieter Maritz.
Foto 3: Zicht op de Passage en de voormalige Gereformeerde Kruiskerk. Midden op de foto de kiloslagerij van Jan Compeer, die de uitbreiding van de Passage lang heeft tegengehouden.
Foto 4: Hier zien we acht blokjes van de veertig bejaardenwoninkjes tussen de Prins Bernhardlaan en de Kerkweg. De toren van de Kruiskerk is nog net zichtbaar.
Foto 5: De kogel is door de kerk! Waddinxveen krijgt een bejaardencentrum, waarvoor burgemeester C.A. van der Hooft op 13 mei 1964 de eerste paal mag slaan.
Foto 6: Vanaf de Juliana van Stolberglaan hebben we goed zicht op de bouw van Huize Souburgh.
Foto 7: Souburgh is opgeleverd en een trotse burgemeester C.A. van der Hooft verricht met een gloedvolle speech op 16 november 1966 de officiële opening. Dat onder toeziend oog van Ds. Verwelius en Ds. Snoeij en bekende plaatsgenoten als Wim Verboom, Henk Kempkes en wethouder P. Lips.
Foto 8: Het prachtige Huize Souburgh met de inrit aan de Prins Bernhardlaan en een loopbrug naar de Juliana van Stolberglaan, zodat de bewoners eenvoudig naar de Passage kunnen lopen.
Foto 9: Hier een blik in de keuken, waar kennelijk geen personeelstekort is.
Foto 10: Huize Souburgh is vernoemd naar een landgoed dat er ooit tegenover lag. Nu ligt er een bungalowwijk met de Souburghlaan, het Diederik van Schagenplantsoen en het Sint Huybertsgerecht. De kaart is gemaakt in 1806.
Foto 11: Op deze luchtfoto uit 1976 zien we Huize Souburgh, de bejaardenwoningen die moesten wijken voor de uitbreiding, het Warnaarplantsoen bovenin en het Sniepkwartier rechtsboven.